نفسم گرفت ازاین شهر...(1)


رب اخرجنی مخرج الصدق.
هرروزکه نم باران به روی کلانشهرهای ایران روی خوش نشان می دهد میزان آلودگی هواو
ریزگردهای که مهمانان ناخوانده این مرزپرگوهر هستندبه شدت کاهش می یابد.
معماری سنتی ایران یک عنصرلاینفک به نام حوض داشت که جداازذخیره آب وحس روانی
مثبتی که می آفرید(بنابرحدیثی ازامیرالمومنین(ع):نگاه کردن به آب انسان را آرامش می بخشد)
رطوبت رابه اطرافش می بخشیدودرصورتی که به فواره مجهزبودمیزان وشعاع این هوای مطبوع
افزایش می یافت.
درزمستان محیط پیرامون خودراگرم می نمود(آب حوض تنهادرسرمای شدیدکاملایخ می زندو
حتی آن یخ هم غالبایک لایه نازک بیشترنیست)ودرتابستان نیز خنکی می آفرید.
امااکنون باگسترش آپارتمان سازی غالب این حوضهای خانگی که دردهه پنجاه به وفوریافت
می شودازبین رفته است.ضرب المثل عامیانه ای است که می گوید:قطره قطره جمع گردد
وانگهی دریاشود.این حوضهای کوچک دربسترکلانشهری مثل تهران ودرمجموع مانندیک دریای
بزرگ بودندکه هوای شهررامثل کنار دریاشرجی می کرد.درحقیقت بایدگفت:حالا این دریای
بزرگ تهران باسبک معماری قوطی کبریتی !؟رایج خشکیده است.(مثل دریاچه ارومیه)
آب نماوفواره دردوره محمدرضاشاه نقش بسیارپررنگی درفضاهای عمومی شهری ایفامی کرد.
پارک لاله وولیعصرحتی میدان آزادی انقلاب و17شهریور(ژاله)و...
اماازدهه60 بدین سوشهرداریها غالباتنیدس ویادمان فراوان ساختندوعنصرگیراکننده آن یعنی
آب نماوحوض راحذف نمودند!؟...

تاریخ ارسال : جمعه 22 دی 1396 10:12 ق.ظ | نویسنده : سعید حریری اصل

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.